De omzwervingen van Isidoor en Bram

Toen ik in september met mijn vrouw (jawel, Lieselotte en ik zijn getrouwd) op huwelijksreis was in Amsterdam, moesten we als boekenliefhebbers natuurlijk een bezoekje brengen aan de Athenaeum Boekhandel. Een prachtige winkel met veel hoekjes en kamertjes, maar vooral heel veel boeken. Lieselotte wees me daar op de historische roman De ommegang van Jan van Aken. Echt een boek voor mij: als ik fictie lees, lees ik het liefst historische verhalen.

Wanneer je andere recensies over De ommegang leest, vind je vaak de vergelijking met Umberto Eco terug, en dan met name met Baudolino, dat over een gelijkaardige omzwerving verhaalt. Alhoewel me dit een prachtig compliment lijkt voor een schrijver, weet ik niet of Van Aken er blij mee is dat dit boek altijd aan Eco gespiegeld wordt. Ik doe dus mijn best om het boek in zijn eigen waarde te beoordelen.

Kort samengevat gaat De ommegang over Isidoor Van Rillington, een vondeling die aan het eind van de 14de eeuw wordt grootgebracht in een Engels klooster. Al spoedig begint hij aan een reis over de tot dan toe bekende wereld om zijn grote droom waar te maken: bouwmeester worden. Isidoor blijkt over een fenomenaal geheugen te beschikken, dat hem toelaat alle boeken die hij leest volledig te memoriseren, zodat hij met groot gemak zijn studies in de Artes en in de geneeskunde kan voltooien. Zijn grote droom is moeilijker waar te maken, omdat het bouwmeesterschap enkel is weggelegd voor hen die tot het gilde van de metselaars en steenhouwers behoren (niet gemakkelijk als vreemdeling), of voor bisschoppen die opdracht geven tot het bouwen van kathedralen (voor Isidoor, die hoegenaamd niet in geloof geïnteresseerd is, ook niet evident). Al gauw wordt duidelijk dat Isidoor leeft en onderneemt in functie van zijn eigen dromen, en daarbij durft hij al eens opportunistische en zelfzuchtige beslissingen te nemen.

Van Aken schildert prachtige taferelen uit het leven van Isidoor. De schrijver is er zeker in geslaagd een levendige beschrijving te geven van het leven rond 1400, een woelige tijd die vooral gekenmerkt wordt door kettervervolgingen en een kerk die dreigt uiteen te vallen met op dat moment wel drie pausen. Ook het leven van de gewonere mens wordt op een rijke manier beschreven. Daarbij doorspekt Van Aken het geheel met tal van wetenswaardigheden.

Het boek is gestructureerd volgens de belangrijke periodes in de omzwervingen van Isidoor. Aanvankelijk volgen we twee verhaallijnen die kunstig door elkaar geweven zijn, de ene iets uitgebreider over een jongere Isidoor, de andere over Isidoors weg naar Konstanz om het concilie bij te wonen. Deze afwisseling maakt dat het boek niet vervalt in een langdradige kroniek. Maar eenmaal aangekomen in Konstanz blijven we daar plakken en loopt het verhaal in een enkele lijn door.

Ondanks de heel aangename schrijfstijl en het knap geconstrueerde verhaal – ook al was het niet altijd even geloofwaardig – was ik als lezer erg teleurgesteld in het laatste deel van het boek. Het hele boek is een grote aanloop naar een grandioze ontknoping, maar uiteindelijk volgt een grandioze anticlimax. Achteraf gezien vermoed ik dat van Aken de ruim 600 pagina’s wel genoeg vond, en besloot de – toch schijnbaar veelbelovende – verhaallijnen in een keer door te knippen. Ik had het gevoel dat er meer in had gezeten om het verhaal “af” te maken, en ondanks de omvang van het boek was ik het lezen zeker nog niet moe.

Al bij al doet dit mij besluiten tot een score van 3 sterren. Voor de fan van historische fictie zeker een aanrader, maar wel met het risico dat je voor de ontknoping op je honger blijft zitten.

De ommegang|Jan van Aken| Uitgeverij Querido | ***/***** | Recensie-exemplaar

Advertenties

Oktober in boeken

Vanwege een ingeplande Harry Potter-marathon en mijn onvermogen om vooruit te plannen, verschijnt deze blogpost over de gelezen boeken in oktober nu pas. Ik las vijf boeken waarvan eentje me deed lachen en een andere me liet wenen. Ook zo nieuwsgierig welk boek wat deed?

45364125_1791590954303584_4102461991300366336_n

Mathilda – Roald Dahl (*****)

In oktober werd de dertigste verjaardag van het boek Mathilda gevierd, niet van Mathilda zelf… uiteraard. Toen ik die dag in de boekenwinkel stond en besefte dat ik -door mijn vrienden uitgeroepen tot de grootste boekenworm die ze kennen – nog nooit Mathila had gelezen, kleurden mijn wangen lichtjes rood. Dus ik kocht het boek, nam het mee naar huis en las het uit (en moest heel veel lachen, ziezo dat eerste raadsel is al opgelost). Zo jammer dat ik kleine Mathilda niet heb leren kennen als kind, maar ook zo leuk om een klassieker uit de kinderliteratuur pas als volwassene te lezen.

Met de feestdagen in het vooruitzicht is hier alvast een cadeautip voor elke boekenliefhebber, groot of klein.

Mathilda|Roald Dahl| vertaald door Huberte Vriesendorp| Uitgeverij De Fontein

Lampje – Annet Schaap (*****)

Twee dagen later besloot ik ook Lampje mee naar huis te nemen, een van de beste beslissingen van dit jaar. Hoewel Annet Schaap door het grote publiek vooral bekend is als illustratrice, ontpopt ze zich met Lampje tot een veelvuldig bekroonde kinderboekenschrijfster.

Lampje, de dochter van een vuurtorenwachter, wordt gescheiden van haar vader wanneer een schip op de klippen vaart tijdens een storm. Een spookachtig en nogal onwelriekend groot huis wordt Lampjes nieuwe onderkomen totdat zij en haar vader de schulden kunnen terugbetalen. Ze maakt er ietwat onverwachte vrienden en helaas ook enkele vijanden. Het is het begin van een groot avontuur.

45302160_714416425586570_6086445597370351616_n

Lampje is zo een boek dat je in een keer wilt uitlezen, maar waarvan je tegelijk niet wilt dat het eindigt. Elk personage verovert een plaatsje in je … wel dat is eigenlijk niet helemaal waar … de juf, mevrouw Rozenhout en de Admiraal wil je met veel binnensmonds gevloek toch wel zo snel mogelijk zien verdwijnen… Maar alle andere personages zijn geweldig. Ik raad het boek dan ook aan iedereen aan, lees het, nu! En huil dan net zoals ik tranen met tuiten vanaf pagina 301, graag gedaan.

Lampje| Annet Schaap|Querido

Het achtste leven (voor Brilka) – Nino Haratischwili (****)

45371608_269106553799917_7079452777918758912_n

20 oktober begon de Autumn Readathon en ik knalde in een weekend eindelijk door Het achtste leven, een omvangrijk familieverhaal waarin je de Georgische geschiedenis en het land beter leert kennen. Een tip voor wie zich aan deze gigant (maar liefst 1275 pagina’s) waagt: lees grote brokken van het verhaal. Het was altijd een plezier om het boek te lezen wanneer ik eindelijk de moed bijeengeraapt had om het van mijn nachtkastje te pakken. Als je grote stukken leest, wil je ook blijven doorlezen. Al moet er ook gezegd worden dat er een hoop zware onderwerpen aan bod komen en dat niemand geluk lijkt te vinden in deze familie. Wees dus voorbereid om heel vaak ‘oh, duts toch’ te zeggen wanneer je aan het lezen bent. (Houd zeker ook een bekertje chocomelk in de buurt.)

Het achtste leven (voor Brilka)|Nino Haratischwili| vertaald door Elly Schippers & Jantsje Post| Uitgeverij Atlas Contact

Waarom Chopin de regen niet wilde horen & andere vragen uit de filosofie van de muziek – Marlies De Munck (*****)

Over dit kleine boek kan ik kort maar krachtig zijn: het is een perfect boek om op een snelle en eenvoudige manier kennis te maken met de basis van de muziekfilosofie. Een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in dit onderwerp. Op de laatste pagina geeft de docente muziekfilosofie ook nog enkele leessuggesties, altijd handig.

45393965_193360928247901_1991050266085949440_n

Waarom Chopin de regen niet wilde horen|Marlies De Munck| Uitgeverij Letterwerk

In een roes op de Nijl – Nagieb Mahfoez (**)

Een vriendin schrijft een thesis over de verschillende vertalingen van In een roes op de Nijl. Ze wilde dat een onbevooroordeelde lezer ook eens deze Nederlandse vertaling van de Nobelprijswinnaar las, en zo leerde ik weer een nieuwe auteur kennen. Helaas was het niet helemaal mijn ding. Ik bracht het grootste deel van de roman in verwarring door, een beetje zoals de gedrogeerde hoofdpersonages. Het verouderde taalgebruik hielp ook niet echt mee om in het verhaal te komen. Omdat deze roman niet helemaal in dezelfde lijn ligt als zijn overige romans, wil ik misschien toch  zijn befaamde ‘Trilogie‘ of zijn historische romans over de farao’s eens ter hand nemen.

In een roes op de Nijl|Nagieb Mahfoez| vertaald door Richard van Leeuwen| Uitgeverij De Geus

45381839_1927630060619585_2151995966410981376_n

Autumn Readathon

Dit weekend startte de Autumn Readathon (20 – 26 oktober) die Mercedes van MercysBookishMusings voor het tweede jaar  op rij organiseert. Vanwege de leuke prompts (Sorry, ik vind hier geen adequate Nederlandse vertaling voor, maar het is zoiets als een opdracht.) besloot ik een TBR-stapeltje te maken en te zien hoe ver ik kom.

Dit zijn de 6 opdrachten:

1. Read a gothic/spooky book

The Magic Toyshop – Angela Carter

De korte inhoud klinkt een beetje spooky: een oom die poppen maakt waar precies toch iets mis mee is.

2. Read a non-fiction book that feels autumnal 

Waarom Chopin de regen niet wilde horen en andere vragen uit de filosofie van de muziek – Marlies De Munck

Regen hoort bij herfst, toch?

3. Read a novel set in a cold location

Buzz Aldrin, waar ben je gebleven? – Johan Harstad

Het verhaal speelt zich af op de Faröer Eilanden, een plaats die ik associeer met koude. Bovendien raadt Jan en alleman mij dit boek nu al maanden aan.

4. Read a historical fiction novel

Het achtste leven (voor Brilka) – Nino Haratischwili

Al even (lees bijna 2 maanden) in dit boek bezig. Het achtste leven is een omvangrijk familie-epos waarbij je ook nog eens meer te weten komt over de Georgische geschiedenis. Boeiend, maar dik en daardoor ben ik niet snel geneigd om het weer op te nemen.

Bonus prompts:

5. Read a short story collection

Deze sla ik over. We moeten ook niet overdrijven.

6. Read an adult novel about a young female protagonist

De dagboeken van Cassandra Mortmain – Dodie Smith

De titel I capture the Castle zal waarschijnlijk bij meer mensen een belletje doen rinkelen.

“Live” verslaggeving kunnen jullie volgen via @actafabulaest_

44440348_245442782791889_1000007461844811776_n

 

Gelezen in september

September was een drukbezette maand én daarbovenop kreeg ik eindelijk Netflix (aiaiai)! Drukke tijden hebben dramatische gevolgen voor mijn lezen, maar desondanks wist ik toch nog vier boeken van de eerste tot de laatste pagina te lezen.

A Portable Shelter – Kirsty Logan (*****)

Dit boek had ik speciaal bewaard om mee te nemen op citytrip naar Amsterdam. Een bundel kortverhalen met een overkoepelend verhaal, magisch realisme, verwijzingen naar sprookjes en legenden… Kortom alles wat ik wil in een verhalenbundel. Het boek was veel te snel uit.

43278509_725980657738400_5058788115326435328_n

De passie volgens G. H. – Clarice Lispector (**)

Een van de Schwob-titels van afgelopen en het moest er eens van komen… ik vond er helemaal niks aan. Het eerste deel kon boeien, maar daarna werd het een langdradige uiteenzetting over een vrouw die een kakkerlak opeet. Sporadisch duikt er een mooie zin en een interessant idee op, maar ik had toch vooral veel moeite om de repetitieve en mijmerende tekst te blijven lezen.

Huis in brand – Kamila Shamsie (****)

Op aanraden van de lokale boekhandelaar las ik Huis in brand. Al was het niet echt aanraden, maar eerder het boek in mijn handen duwen en op een dwingende toon ‘lees ‘ zeggen … maar bon, details. Zonder Ed had ik dit boek waarschijnlijk niet snel opgepakt, maar wauw wat een verhaal. Huis in brand is het beste bewijs dat een eeuwenoud verhaal toch weer brandend actueel kan worden. Op een slimme manier tovert Shamsie het verhaal van Antigone om naar het verhaal van de Pakistaans-Britse Aneeka.

43436609_2248468185440121_3937145818154270720_n

Noord -Sien de Volder (***)

Geen complete teleurstelling, maar nu ook weer niet wat ik er van verwacht had met alle lof die dit boek overal krijgt. Hoewel het woordgebruik en de setting (koude bergen, ergens in het noorden) mij meteen aanspraken, werd ik teleurgesteld door het gebrek aan diepgang bij de personages. De parallel tussen het levensverloop van Sarah en Mary kwam mij net iets te geforceerd over en daardoor verloor het verhaal zijn geloofwaardigheid. Desalniettemin ben ik benieuwd om meer van Sien de Volder te lezen.

Breiproject #1 – Haarband

In de aanloop naar de herfst is mijn behoefte om te breien weer groter geworden. Ondanks de warmte, heb ik een paar weken geleden een voorraadje wol ingeslagen en het eerste resultaat is er al: een haarband.

Normaal begin ik altijd wat in het wilde weg te breien, maar deze keer kon ik dankzij het breimagazine van Veritas redelijk snel en op een gestructureerde manier aan de slag. Eén bolletje wol (en ik heb zelfs nog een half bolletje over) is al voldoende om deze haarband te maken. Voor beginners, zoals ik, zijn de instructies meestal vrij makkelijk te volgen, zelfs het gedeelte waarin je een kleine kabel moet breien. Toch denk ik dat ik de instructies verkeerd begrepen heb, want mijn haarband heeft absoluut niet hetzelfde patroon als al de haarbanden in de boekjes. Ook met mijn nieuwe breiproject ontdek ik dat de instructies in het boekje niet altijd even duidelijk zijn voor onervaren breiers, godzijdank heb ik een mama die mij alles een paar keer kan uitleggen.

40022968_459416011208666_4572222858184359936_n

Volgend project? Een soort van Bernadette-achtige golf.

 

 

 

Wat Alice vergat: mijn eerste roman van augustus, mijn tweede Liane Moriarty 

Soms heb je zo van die maanden dat je totaal geen zin hebt om te lezen. Elk boek dat je oppakt een nieuwe teleurstelling en die neerwaartse spiraal houdt je – jammer genoeg -van het lezen af. Gelukkig had mijn tante nog enkele boeken liggen die ik mocht lenen en daar zat deze Wat Alice vergat van de Australische Liane Moriarty tussen.

Alice is flauwgevallen tijdens haar steples (steples?) en wordt enkele momenten later terug wakker in 1998. Het enige probleem: het is 2008 en de afgelopen 10 jaar is er heel wat verandert in Alice’ leven. Langzaam puzzelt Alice haar herinneringen terug samen, maar zal ze nu echt gaan scheiden van haar grote liefde Nick?

Wat Alice vergat is een romantische komedie met een vleugje drama, wees dus gewaarschuwd als een thriller zoals Big Little Lies verwacht. Toch stelde het boek mij niet teleur: het leest heel vlot en is moeilijk weg te leggen, ideaal lectuur voor als je in een leesdipje zit. Je leeft mee met alle personages en hoopt dat al hun problemen uiteindelijk overwonnen worden. Moeilijke thema’s zoals onvruchtbaarheid en scheidingen worden besproken en zetten  aan tot nadenken. Een klein minpuntje is de epiloog, waarin vele jaren zijn voorbijgevlogen en de karakters van de personages enorm veranderd lijken. Misschien had het beoogde einde/doel van deze epiloog op een andere manier in het verhaal verwerkt kunnen worden.

Dit boek wordt blijkbaar binnenkort verfilmd. Ren dus nog snel naar de dichtstbijzijnde boekenwinkel om het voor de release gelezen te hebben, want het boek is meestal beter dan de film. 😉

Wat Alice vergat| Liane Moriarty | vertaald door Anna Livestro| A. W. Bruna Uitgevers| ****/*****

Literaire wandeling – 1 jaar Slow Reading Club

In augustus is het feest, want dan bestaat Slow Reading Club Hasselt één jaartje en dat moet natuurlijk gevierd worden. Afgelopen zaterdag maakten we samen met Karolien van OWSH een literaire wandeling door Hasselt. De afwezigen hadden ongelijk, maar niet getreurd: je kan de wandeling nu ook op eigen houtje doen. Hieronder vind je niet alleen de route terug, maar ook de extra info en de gedichten bij elke stop. Geniet ervan en ontdek Hasselt eens op een onverwachte manier!

De Leesmuur

39283947_991302134384244_5989808700066365440_n
o, ik weet het niet, 
maar besta, wees mooi, 
zeg: kijk een vogel 
en leer me de vogel zien 
zeg: het leven is een brood 
om in te bijten 
en de appels zien rood 
van plezier, 
en nog, en nog, zeg iets 
leer me huilen, en als ik huil 
leer me zeggen het is niets.
Herman de Coninck.

Hendrik van Veldeke

39386287_2104015413005811_5509692190290345984_n

XXXI
Die dâ wellen hoeren mînen sanc, ich wil, daz si mir sîn wizzen danc staeteclîche und sunder wanc. die ie geminneren oder noch minnen, die sint vrô in manigen sinnen – des die tumben niene beginnen, wan sî diu minne noch nie betwanc – noch ir herze ruochte enbinden.
XXXI
Wie mijn lied wil horen en zijn klank, hij verdient mijn grootste dank, onophoudelijk en vrank. Wie ervan hielden of het nog beminnen, hebben er deugd aan in elk van hun zinnen – het zijn dommen die er nooit aan beginnen, bij hen stond nooit de liefde op de plank – noch raakte zij hun hart vanbinnen.

Henric van Veldeke
Uit ‘Ik bid de Liefde’ 33 minnedichten
hertaald door Elvis Peeters

planliterairewandeling
Literaire wandeling – plan

Lees dit met je gevoel

39223295_303621950395938_7608857743973154816_n

Voor alles is er een eerste keer
zegt de geduldige dame die staat
op de rand van de stoep.
Wachtend aan de zebrapad
vertelt ze aan het rood meisje
over de afstand tussen het eerste
en laatste.
Herinneringenverzamelaars
zingen de eerste kus nog uit
het hoofd.
Herinneringenverkwispers
vergaten al de laatste.
Soms is het vergeten
vergeten omdat de stroom
niet meer doorgaat
in het hart.
Soms is het wachten
wachten tot de partner
de rest herinnert
wachten tot iemand je ziet
en begrijpt dat je ook
door wil gaan
zoals wij hier staan
aan de zebrapad.
Voorrang door Rand Helawi
Jonge dichter des vaderlands 2016
uitleg
Literaire wandeling – uitleg

Open boek

39200063_2092823480965376_2824266538461167616_n

hoe ga ik open als een boek? 
ik wil mezelf eens lezen, 
bladeren en kijken 
hoeveel pagina’s ik tel. 
of ik een sprookje ben 
of meer een studieboek. 
zou ik mij kopen? 
lenen bij de bieb? 
alleen stiekem lezen 
hoe ik afloop en zachtjes 
terugzetten in de kast? 

‘Boekje open’ uit: ‘Van verdriet kun je 
grappige hoedjes vouwen’, Ted van Lieshout.

De Roode Roos

39179924_1990374404587995_3775110093784219648_n

Mijn lief is als de rode roos
Mijn lief is als de rode roos
de knoppe vers ontsprongen;
mijn lief is als de melodie
bij snarenspel gezongen.

Ik min u met mijn hart, schoon lief,
zo teer als met mijne ogen
ge blijft mij dier totdat de zon
de zeeën zal verdrogen.

Totdat de rotsen smelten in
de gloed der zonnestralen –
beminnen zal ik u zolang
als ik zal ademhalen.

Vaarwel, zoet lief, mijn enig lief!
nu moet ik henenijlen –
ik kere weer, al scheiden ons
tienduizend lange mijlen!

——————————————————-
De Corts gedicht is een vertaling 
van een gedicht van Robert Burns uit 1794:

A Red, Red Rose

O my Luve’s like a red, red rose, 
That’s newly sprung in June: 
O my Luve’s like the melodie, 
That’s sweetly play’d in tune. 

As fair art thou, my bonie lass, 
So deep in luve am I; 
And I will luve thee still, my dear, 
Till a’ the seas gang dry. 

Till a’ the seas gang dry, my dear, 
And the rocks melt wi’ the sun; 
And I will luve thee still, my dear, 
While the sands o’ life shall run. 

And fare-thee-weel, my only Luve! 
And fare-thee-weel, a while! 
And I will come again, my Luve, 
Tho’ ‘twere ten thousand mile!